Tomris Uyar

Tomris Uyar, 15 Mart 1941’de İstanbul’da doğdu. Arnavutköy Amerikan Kız Koleji’nin ardından İstanbul Üniversitesi Gazetecilik Enstitüsü’nü bitirdi. Edebiyata çeviriyle girdi; İngilizceden altmışı aşkın kitabı Türkçeye kazandırdı ve Papirüs dergisinin yayınına katıldı. Kendi öykülerini kurarken de dilin olanaklarını araştırdı. Yazarlığında gündelik hayatın küçük karşılaşmaları, insanların birbirine söyleyemedikleri ve değişen şehir yaşamı belirgin bir yer tuttu.

1971’de yayımlanan İpek ve Bakır, ilk öykü kitabıydı. Ardından Dizboyu Papatyalar, Yürekte Bukağı ve Gecegezen Kızlar gibi kitaplarla öykünün anlatım yollarını genişletti. Farklı bakış açıları, masallarla kurulan ilişkiler ve iç içe anlatılar, çalışmalarındaki biçim arayışının parçalarıydı. Yürekte Bukağı ile 1980’de, Yaza Yolculuk ile 1987’de Sait Faik Hikâye Armağanı’nı; Güzel Yazı Defteri ile 2002’de Sedat Simavi Edebiyat Ödülü’nü aldı.

Uyar, 4 Temmuz 2003’te yaşamını yitirdi. Gündökümü’nde okur, günün küçük ayrıntılarıyla yazarın çalışma masasını yan yana bulur. Elele’deki yazılarıysa edebiyat dergilerinin dışındaki okurlara uzanır. Uyar, onlardan gelen mektupların kendisine toplumu daha iyi tanıttığını anlatır. Öykülerine gösterdiği dil özenini bu yazılarda da koruması, okurla arasındaki yakınlığı gündelik hayatın içinden kurar.